رواق / Ravaq

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۶۷
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

زان می عشق کزو پخته شود هر خامی
گر چه ماه رمضان است بياور جامی

روزها رفت که دست من مسکين نگرفت
ساق شمشادقدی ساعد سيم‌اندامی

روزه هر چند که مهمان عزيز است ای دل
صحبتش موهبتی دان و شدن انعامی

مرغ زيرک به در خانقه اکنون نپرد
که نهاده‌ست به هر مجلس وعظی دامی

گله از زاهد بدخو نکنم رسم اين است
که چو صبحی بدمد در پی‌اش افتد شامی

يار من چون بخرامد به تماشای چمن
برسانش ز من ای پيک صبا پيغامی

آن حريفی که شب و روز می صاف کشد
بود آيا که کند ياد ز دردآشامی؟

حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد
کام دشوار به دست آوری از خودکامی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۶۶
مفعول و مفاعیلن مفعول و مفاعیلن

اين خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
وين دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی

چون عمر تبه کردم، چندان که نگه کردم
در کنج خراباتی افتاده خراب اولی

چون مصلحت‌انديشی دور است ز درويشی
هم سينه پر از آتش هم ديده پرآب اولی

من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت
اين قصه اگر گويم با چنگ و رباب اولی

تا بی‌سروپا باشد اوضاع فلک زين دست
در سر هوس ساقی در دست شراب اولی

از همچو تو دلداری دل برنکنم آری
چون تاب کشم باری زان زلف به‌تاب اولی

چون پير شدی حافظ از ميکده بيرون آی
رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۶۵
مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن

رفتم به باغ تا که بچینم سحر گلی
آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

مسکين چو من به عشق گلی گشته مبتلا
و اندر چمن فکنده ز فرياد غلغلی

می‌گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم
می‌کردم اندر آن گل و بلبل تاملی

گل يار حسن گشته و بلبل قرين عشق
آن را تفضلی نه و اين را تبدلی

چون کرد در دلم اثر آواز عندليب
گشتم چنان که هيچ نماندم تحملی

بس گل شکفته می‌شود اين باغ را ولی
کس بی‌بلای خار نچيده‌ست از او گلی

حافظ مدار اميد فرج از مدار چرخ
دارد هزار عيب و ندارد تفضلی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۶۴
مفعول و فاعلاتن مفعول و فاعلاتن

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود اين هر دو را زوالی

در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل
آيد به هيچ معنی زين خوبتر مثالی

شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

آن دم که با تو باشم يک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم يک لحظه هست سالی

چون من خيال رويت جانا به خواب بينم؟
کز خواب می‌نبيند چشمم بجز خيالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی ماهت
شد شخص ناتوانم باريک چون هلالی

حافظ مکن شکايت گر وصل دوست خواهی
زين بيشتر ببايد بر هجرت احتمالی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۶۳
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

سلامُ اللهِ ما کَرَّ اللَّيالي
و جاوَبتِ المَثاني و المَثالي

عليٰ وادِي الاَراکِ و مَن عليها
و دارٍ باللِّویٰ فوقَ الرِّمالي

دعاگوی غريبان جهانم
و اَدعو بِالتَّواتُر و التَّوالي

به هر منزل که رو آرد (خدایا) خدا را
نگه دارش به لطف لايزالی

منال ای دل که در زنجير زلفش
همه جمعيت است آشفته‌حالی

ز خطّت صد جمال ديگر افزود
که عمرت باد صد سال جلالی

تو می‌بايد که باشی ور نه سهل است
زيانِ مايه‌ی جاهی و مالی

بر آن نقاش قدرت آفرين باد
که گرد مه کشد خط هلالی

فَحُبُّک راحتي في کُلِ حينٍ
و ذِکرُک مونسي في کلِ حالي

سويدای دل من تا قيامت
مباد از شوق و سودای تو خالی

کجا يابم وصال چون تو شاهی
من بدنام رند لاابالی؟

خدا داند که حافظ را غرض چيست
و عِلمُ اللّٰهِ حَسبي مِن سوالي

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations