رواق / Ravaq

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۸۳
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

سحرگه رهروی در سرزمينی
همی گفت اين معما با قرينی

که ای صوفی شراب آن گه شود صاف
که در شيشه بماند اربعينی

خدا زان خرقه بيزار است صد بار
که صد بت باشدش در آستينی

گر انگشت سليمانی نباشد
چه خاصيت دهد نقش نگينی

مروت گر چه نامی بی‌نشان است
نيازی عرضه کن بر نازنينی

ثوابت باشد ای دارای خرمن
اگر رحمی کنی بر خوشه‌چينی

نمی‌بينم نشاط عيش در کس
نه درمان دلی نه درد دينی

درون ها تيره شد باشد که از غيب
چراغی برکند خلوت‌نشينی

اگر چه رسم خوبان تندخویی‌ست
چه باشد گر بسازد با غمينی؟

ره ميخانه بنما تا بپرسم
مآل خويش را از پيش‌بينی

نه حافظ را حضور درس خلوت
نه دانشمند را علم اليقينی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

سلام
این هفته کمی کارهای شخصی دارم که زمان نیاز داره و لاجرم صدای سخن عشق منتشر نمیشه
دوست‌تون دارم
مراقب خودتون باشید 🍷☀️

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۸۲
مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن

ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی
اسباب جمع داری و کاری نمی‌کنی

چوگان حکم در کف و گویی نمی‌زنی
باز ظفر به دست و شکاری نمی‌کنی

اين خون که موج می‌زند اندر جگر مرا
در کار رنگ و روی نگاری نمی‌کنی

مشکين از آن نشد دم خلقت که چون صبا
بر خاک کوی دوست گذاری نمی‌کنی

ترسم کز اين چمن نبری آستين گل
کز گلشنش تحمل خاری نمی‌کنی

در آستين جان تو صد نافه مدرج است
وان را فدای طره ياری نمی‌کنی

ساغر لطيف و دلکش و می‌افکنی به خاک
و انديشه از بلای خماری نمی‌کنی

حافظ برو که بندگی پادشاه وقت
گر جمله می‌کنند تو باری نمی‌کنی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۸۱
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

بشنو اين نکته که خود را ز غم آزاده کنی
خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

آخرالامر گل کوزه‌گران خواهی شد
حاليا فکر سبو کن که پر از باده کنی

گر از آن آدميانی که بهشتت هوس است
عيش با آدمی‌ای چند پری‌زاده کنی

خاطرت کی رقم فيض پذيرد هيهات
مگر از نقش پراگنده ورق ساده کنی

تکيه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی

اجرها باشدت ای خسرو شيرين‌دهنان
گر نگاهی سوی فرهاد دل‌افتاده کنی

کار خود گر به کرم بازگذاری حافظ
ای بسا عيش که با بخت خداداده کنی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»
غزل نمره ۴۷۹
مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلن

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی
برگ صبوح ساز و بده جام يک منی

در بحر مایی و منی افتاده‌ام بيار
می تا خلاص بخشدم از مایی و منی

خون پياله خور که حلال است خون او
در کار يار باش که کاری‌ست کردنی

ساقی به دست باش که غم در کمين ماست
مطرب نگاه دار همين ره که می‌زنی

می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت
خوش بگذران و بشنو از اين پير منحنی

ساقی به بی‌نيازی رندان که می بده
تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations