Hafez Artistry - هنر حافظ

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند من ارچه در نظر یار خاکسار شدم رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است؟ که بر صحیفۀ هستی رقم نخواهد ماند سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند توانگرا! دل درویش خود به دست آور که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند غنیمتی شمر ای شمع، وصل پروانه که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر که «جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند» ز مهربانی جانان طمع مبُر، حافظ! که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند     حمایت مالی از هنر حافظ حمایت برای ساکنان خارج از ایران توییتر هنر حافظ اینستاگرام هنر حافظ

حال خونین‌دلان که گوید باز؟ وز فلک خون خم که جوید باز؟ جز فلاطون خم‌نشین شراب سرّ حکمت به ما که گوید باز؟ شرمش از چشم می‌پرستان باد نرگس مست اگر بروید باز هرکه چون لاله کاسه‌گردان بود زین جفا رخ به خون بشوید باز نگشاید دلم چو غنچه اگر ساغری لاله‌گون نبوید باز بس که در پرده چنگ گفت سخن ببرش موی تا نموید باز گرد بیت الحرام خُم حافظ گر نمیرد به سر بپوید باز   حمایت مالی از هنر حافظ حمایت برای ساکنان خارج از ایران توییتر هنر حافظ اینستاگرام هنر حافظ

دوش در حلقۀ ما قصۀ گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسلۀ موی تو بود دل که از ناوک مژگان تو در خون می‌گشت باز مشتاق کمان‌خانۀ ابروی تو بود هم عفاالله صبا کز تو پیامی می‌داد ور نه در کس نرسیدیم که از کوی تو بود عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت فتنه‌انگیز جهان غمزۀ جادوی تو بود من سرگشته هم از اهل سلامت بودم دام راهم شکن طرۀ هندوی تو بود بگشا بند قبا تا بگشاید دل من که گشادی که مرا بود ز پهلوی تو بود به وفای تو که بر تربت حافظ بگذر کز جهان می‌شد و در آرزوی روی تو بود     حمایت مالی از هنر حافظ حمایت برای ساکنان خارج از ایران توییتر هنر حافظ اینستاگرام هنر حافظ

صبحدم مرغِ چمن با گلِ نوخاسته گفت ناز کم کن که در این باغ، بسی چون تو شکفت گل بخندید که از راست نرنجیم، ولی هیچ عاشق سخنِ سخت به معشوق نگفت گر طمع داری از آن جامِ مُرَصَّع می لعل درّ و یاقوت به نوکِ مژه‌ات باید سُفت تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد هرکه خاکِ درِ میخانه به رخساره نَرُفت در گلستانِ ارم دوش چو از لطف هوا زلفِ سنبل به نسیمِ سحری می‌آشفت گفتم ای مَسنَدِ جم، جامِ جهان بینت کو گفت افسوس که آن دولتِ بیدار بِخُفت سخنِ عشق نه آن است که آید به زبان ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شِنُفت اشکِ حافظ خرد و صبر به دریا انداخت چه کند؟ سوزِ غمِ عشق نیارست نهفت آواز ابتدایی: حسین سعادتمند قمی در مایۀ اصفهان سه تار حسین علیزاده و تنبک محمد اسماعیلی در بیات اصفهان آواز ایرج خواجه امیری و ویولن پرویز یاحقی در دستگاه ماهور همنوازی تار حسین علیزاده و ارشد تهماسبی و تنبک مجید خلج در دستگاه ماهور حمایت مالی از هنر حافظ حمایت برای ساکنان خارج از ایران توییتر هنر حافظ اینستاگرام هنر حافظ

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است؟ چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است؟ جانا به حاجتی که تو را هست با خدای کآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است ای پادشاه حسن، خدا را، بسوختیم آخر سؤال کن که گدا را چه حاجت است ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست در حضرت کریم، تمنا چه حاجت است محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست چون رخت از آن توست، به یغما چه حاجت است جام جهان‌نماست ضمیر منیر دوست اظهار احتیاج، خود آنجا چه حاجت است آن شد که بار منت ملّاح بردمی گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است ای عاشق گدا، چو لب روح‌بخش یار می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست احباب حاضرند، به اعدا چه حاجت است حافظ! تو ختم کن که هنر خود عیان شود با مدعی نزاع و محاکا چه حاجت است   موسیقی: صدای محمدرضا شجریان و سنتور فرامرز پایور در دستگاه شور از آلبوم «خلوت گزیده» آواز ایرج خواجه امیری و تار فرهنگ شریف در دستگاه سه‌گاه از برگ سبز شمارۀ 183 تار فرهنگ شریف در سه‌گاه حمایت مالی از هنر حافظ حمایت برای ساکنان خارج از ایران توییتر هنر حافظ اینستاگرام هنر حافظ