Άλλο ένα podcast 3.0 - Θωμάς Ζάμπρας

Εγώ είμαι, παιδιά. Ο Θωμάς. Και εδώ θα συνοψίσω σε λίγα λόγια τι θα ακούσετε σήμερα στο podcast. Εμένα να μου επιτίθενται για τη χωριάτικη προφορά μου. Ποιο είναι το προσκύνημα στους ιερούς τόπους φαγητού στα Τρίκαλα. Τι ζήσαμε σε μια καφετέρια στα Τρίκαλα. Πράγματα για τη νοσταλγία του μέρους που μεγάλωσες. Τι γίνεται με τις τουριστικές αρκούδες. Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν παρέες με δυναμική Game of Thrones. Τι παίζει με τη θέση/μη θέση των Metallica. Και πώς το remaster του Silent Hill 2 με έμαθε υπομονή.

Μπορετε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλά ε, σας έχω φρέσκο πράμα. Όλη η περιπέτεια του τουρ μας στο UK, πώς οι Άγγλοι κορόιδευαν την προφορά μου, ανάλυση για το αν το Λονδίνο ακριβό, πώς τα ήπια με Σκωτσέζους σε ένα χωριό, αν αξίζει το Stonehenge, πώς έφερε εμφυλιακό κλίμα η κόντρα Καρβέλα-Βίσση, πώς ξέπεσε έτσι ο Top G και το παίζει με τις ώρες της μέρας και γιατί δεν φτάνουν. Μόλις γύρισα από Αγγλία, σας μιλάω για όλα αυτά. You’re welcome, ρε μπαγάσες.

Μπορείτε να το δίτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Λοιπόν παιδιά, πάρτε την παρέα και ελάτε σε άλλο ένα Ποντκαστ που σας έχω φοβερό πράμα με ντόπια προϊόντα: Γιατί με έφερε η μοίρα στο μετρό; Τι είναι η αλτρουιστική λαμογιά; Πώς προστατεύεται ο πατέρας μου από AI απάτες; Τι έμαθα βλέποντας ελληνική τηλεόραση; Είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμα το Bio Balance; Τι παίζει με εκρήξεις σε σπίτια και τιμή βενζίνης; Γιατί όλοι περηφανεύονται ότι δεν κοιμούνται καθόλου; Πού ξέρω. Άκου το ποντκαστ.
Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ.

Καλώς τα παιδιά σε άλλο ένα πόντκαστ, όπου γκρινιάζω για καιρικά βροχοπλοκάμια, για το ότι σχεδόν λιποθύμησα κάνοντας γυμναστική, για τον Εντ Σίραν και τη συναυλία του, για τα γκρουπ με ψάρια στο Facebook και για τους λόγους που ξεχνάω καμιά φορά πως είμαι ένας ενήλικας.
Σε αυτό το επεισόδιο του «Άλλο ένα podcast 3.0», ξεκινάμε ξεκαθαρίζοντας τι εννοούσαμε στην προηγούμενη συζήτηση για τους γιατρούς και το ChatGPT, και την αξιοπιστία του AI όσον αφορά τις ιατρικές συμβουλές.
Στη συνέχεια, ανοίγουμε μια μεγάλη κουβέντα για την πολιτική στάση των καλλιτεχνών με αφορμή τον Εντ Σίραν, τον Μάκλμορ και την Παλαιστίνη, προβληματιζόμαστε για την ευθύνη των δημόσιων προσώπων, για τα όρια της διαδικτυακής ανθρωποφαγίας αλλά και για το πώς η γενιά μας βιώνει την ενηλικίωση διαφορετικά από τους γονείς μας.
Ακολουθεί μια περιπέτειά μου από το γυμναστήριο, όπου ένα έντονο πρόγραμμα στα πόδια, σε συνδυασμό με ελλιπή ύπνο και λάθος timing στο φαγητό, με οδήγησε σε έντονη αδυναμία και αναγκαστική διακοπή.

Επίσης, προειδοποιούμε για τα «βροχοπλοκάμια» και περιγράφουμε την εμμονή με τα Facebook γκρουπ ψαράδων, όπου οι χρήστες ανταγωνίζονται ποιος έχει ψαρέψει το μεγαλύτερο ψάρι.

Σχολιάζουμε, επίσης, την ανάδειξη του Νέου Κόσμου ως μίας από τις «cool» γειτονιές παγκοσμίως και συζητάμε για την προσπάθεια των κατοίκων να ανεβάσουν ακόμη περισσότερο το «coolness».

Καλησπέρα σε όλους. Στο νέο podcast είμαι άρρωστος και πριν αρχίσετε να με ρωτάτε πράγματα, θα έλεγα να ακούσετε το πρώτο μέρος του podcast. Κατά τα άλλα, μάθετε πώς βρέθηκα να προλογίζω μια ταινία σε ένα event, χωρίς να το ξέρω, ακούστε τα δεινά της πληρωμής σου αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, δείτε random σκέψεις για την απώλεια Μαζωνάκη και μάθετε πώς η ανάπτυξη του AI επηρεάζει εσένα και το gaming σου.

Μπορείτε να το δείτε σε vidcast εδώ και εδώ